ﯾﻪ ﻭﻗﺘﺎﯾﯽ،

ﯾﻪ ﻭﻗﺘﺎﯾﯽ،
ﯾﻪ ﺣﺮﻓﺎﯾﯽ،
ﭼﻨﺎﻥ ﺁﺗﯿﺸﺖ ﻣﯿﺰﻧﻪ
ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﯼ ﻓﺮﯾﺎﺩ ﺑﺰﻧﯽ،
ﻭﻟﯽ ﻧﻤﯿﺘﻮﻧﯽ !
ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﯼ ﺍﺷﮏ ﺑﺮﯾﺰﯼ،
ﻭﻟﯽ ﻧﻤﯿﺘﻮﻧﯽ !
ﺣﺘﯽ ﺩﯾﮕﻪ ﻧﻔﺲ ﮐﺸﯿﺪﻧﻢ ﺑﺮﺍﺕ ﺳﺨﺖ ﻣﯿﺸﻪ !
ﺗﻤﺎﻡ ﻭﺟﻮﺩﺕ ﻣﯿﺸﻪ ﺑﻐﻀﯽ ﮐﻪ ﻧﻤﯿﺘﺮﮐﻪ،
ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﻣﯿﮕﻦ
“ ﺩﺭﺩ ﺑﯽ ﺩﺭﻣﻮﻥ ”