تشخیص و درمان اسپوندیلولیستزیس

تشخیص و درمان اسپوندیلولیستزیس

روش های تشخیصی که ممکن است پزشک برای کمک به تشخیص اسپوندیلولیستزیس بزرگسالان استفاده کند عبارتند از:



¤ معاینه فیزیکی: پزشک یک معاینه فیزیکی کامل را برای ارزیابی هر درد یا ضعفی انجام خواهدداد. ممکن است از بیمار بخواهیم تا اقدامات یا فعالیت های فیزیکی جزئی از قبیل خم شدن به جلو و عقب و یا غیره انجام شود. علاوه بر این سابقه پزشکی فرد باید مورد ارزیابی قرار گیرد.



¤ عکس ساده: عکس ساده در نشان دادن این که استخوان های کمری که به جلو لغزیده است و همچنین میزان و وسعت لغزش مفید می باشد. ممکن است این آزمایش تشخیصی اگر هر گونه مورد غیر طبیعی که به علت افزایش سن در ستون فقرات ایجاد شده مانند تشکیل خار استخوانی را نشان دهد.



¤ تصویر برداری تشدیدی مغناطیسی (MRI): یک اسکن دقیق تر می باشد که با استفاده از امواج رادیویی و میدان مغناطیسی عکس های کاملی از داخل استخوان و بافت های نرم تولید می کند. اسکن ام آر آی می تواند یک تصویر واضح تر از دیسک دچار پرولاپس را فراهم کند و هر گونه فشردگی در نخاع را (در صورت وجود ) شناسایی می کند.



¤ توموگرافی کامپیوتری(CT): سی تی اسکن یک سری از عکس های ساده از چندین زاویه را برای ایجاد تصاویر مقطعی از استخوان و بافت های نرم بدن می گیرد. این روش به پزشک اجازه بررسی ستون فقرات و ساختار های اطراف آن را می دهد.



ممکن است بسیاری از عارضه های پزشکی علائم و نشانه های مشابهی داشته باشند. پزشک شما ممکن است آزمایش های اضافی برای رد سایر عارضه های پزشکی (سایر شرایط بالینی) در رسیدن به تشخیص قطعی انجام دهد.