مونالیزا که به لبخند ژوکوند نیز شهرت دارد، نام یکی از معر

مونالیزا که به لبخند ژوکوند نیز شهرت دارد، نام یکی از معروف‌ترین تابلوهای نقاشی لئوناردو داوینچی هنرمند مشهور ایتالیایی است که با رنگ روغن بر روی صفحه چوب سپیدار نقاشی شده‌است.


این اثر استثنایی در طول تاریخ چندین بار ربوده شده، و با این‌که بیش از ۵۰۰ سال از زمان خلقش می‌گذرد اما آسیب چندانی ندیده‌است. مونالیزا هم اکنون در تملک دولت فرانسه می‌باشد و در موزه لوور در پاریس نگهداری می‌شود.

ریشهٔ تاریخی لبخند مونالیزا

لئوناردو داوینچی نقاشی مونالیزا را در ۱۵۰۳ یا ۱۵۰۴ در فلورانس آغاز کرد. به گفته جورجیو واساری، (یکی از هم دوره ای‌های داوینچی) او پس از چهار سال تاخیر نقاشی را نا تمام رها کرد؛ که چنین رفتاری در بسیاری از نقاشی‌های لئوناردو شایع است که بعدها در زندگی اش ابراز پشیمانی می‌کند: " ... هرگز یک کار را به پایان نرساندم ... " تصور می‌شود که او همچنان به کار بر روی مونا لیزا به مدت سه سال پس از اینکه به فرانسه نقل مکان کرد تا مدت کوتاهی قبل از مرگش در سال ۱۵۱۹ ادامه داد تا آن را به پایان رساند. این اثر یکی از پر آوازه ترین چهره فردی جهان است. ابهام این چهره نتیجه علاقه داوینچی به سایه روشن کاری است. این چهره را درون یک هرم قرار داده است و سه لکه بزرگ روشنایی در اثر بوجود آورده است. ترکیب بندی صحیح، رنگ پردازی مناسب، تاکید بر عنصر انسانی، تصویر سه بعدی و نمایی علمی از سایه روشن کاری از ویژگی‌های این اثر می‌باشد؛ که باعث زیبایی آن شده است. منظره کمی از بالا و چهره کمی از پایین دیده شده است.
از تاریخ این چنین بر می‌آید که فردی بنام فرانسیسکو بارتولومئو از اشراف شهر فلورانس از داوینچی خواسته است که پرتره همسر سوم خود یعنی لیزا آنتونیو ماریا را برای او نقاشی کند . داوینچی نزدیک به چهار سال روی این اثر هنری کار کرد و پس از اتمام نقاشی در سال ۱۵۰۷ این تابلوی زیبا را به فرانسیسکو نفروخت،فلورانس را ترک کرد و آنرا نزد خود نگاه داشت.
برخی معتقد هستند از آنجایی که لئوناردو تابلو را تمام نکرده بود آنرا به فرانسیسکو نفروخت و بسیاری دیگر معتقد هستند که لئوناردو عاشق این تابلو بود.
داوینچی در سال ۱۵۱۶ هنگامی که تابلو مونالیزا را در چمدان‌های خود داشت وارد فرانسه می‌شود و آن‌را به پادشاه وقت فرانسه فرانسیس اول می‌فروشد. پس از آن به مرور زمان این اثر زیبا به شهرهای مختلف فرانسه نقل مکان می‌کند تا اینکه پس از انقلاب فرانسه، مونالیزاموزه لوور را به‌عنوان خانه خود انتخاب می‌کند.
ناپلئون آن‌را از موزه برمی دارد و به اتاق خواب خصوصی خود می‌برد . ولی پس از تبعید ناپلئون این اثر دوباره به لوور بازگردانده می‌شود.

جای خالی مونالیزا بر روی دیوار، لوور

در ۲۱ اوت سال ۱۹۱۱ تابلو مونالیزا توسط یک دزد ایتالیایی دزدیده و به ایتالیا آورده می‌شود. پس از گذشت دو سال این تابلو در زادگاه خود یعنی فلورانس دیده می‌شود و پس از انجام برخی فعالیت‌های اداری و قانونی تابلو دوباره به لوور بازگردانده می‌شود.
در سال ۱۹۵۶ شخصی اقدام به پاشیدن اسید به قسمت پایینی تابلو نمود که مرمت آن سال‌ها به طول انجامید. در دهه‌های ۶۰ و ۷۰ میلادی شهرهای نیویورک، توکیو و مسکومیزبان این تابلو بودند

نقاشی معروف لئوناردو داوینچی با نام مونالیزا که سیمای زنی را به تصویر کشیده است و یکی از شاهکارهای هنری وی به حساب می آید، توسط پژوهشگران کمیته ملی میراث فرهنگی ایتالیا رمزگشایی شد.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی شبکه خبر به نقل از خبرگزاری مهر، نقاشی «مونالیزا» با بیش از ۵۰۰ سال قدمت تا کنون توسط افراد بیشماری دیده شده است اما زمانیکه پژوهشگران «کمیته ملی میراث فرهنگی» ایتالیا با وضوح بالا و ذره بین این اثر هنری را مورد کنکاش قرار دادند، تعدادی کد از داخل چشمان این نقاشی استخراج شد.

پژوهشگران ایتالیایی موفق به پیدا کردن کدهای میکروسکوپی شدند که در چشم های این نقاشی مخفی شده اند، این در حالی است که همیشه از چشمان این نقاشی، بعنوان نقطه اسرار آمیز این اثر هنری یاد شده است.
این نمادها با چشم غیر مسلح قابل رویت نیستند و نامرئی به نظر می رسند اما زمانیکه با یک ذره بین به چشمان این اثر هنری نگاه کنیم، این کدها و نمادها قابل رویت خواهند بود.
در همین حال طبق بررسی های انجام گرفته، در داخل چشم چپ «مونالیزا» تعدادی شماره و حروف مشاهده شد. این حروف شامل C,E,B هستند و چشم سمت راست شامل حروف LV است که احتمالا نشان دهنده نام «Leonardo Da Vinci» است.
همچنین قست قوسی
که در پس زمینه نقاشی وجود دارد، شماره ۷۲ یا حرف L و شماره ۲ را در بر دارد.

پیش از این، چنین کدهایی در این نقاشی شناسایی نشده بودند و این برای اولین بار است که محققین موفق به شناسایی این نمادها شده اند.