مے شوم دیوانه ی دیوانه وقتے نیستی

مے شوم دیوانه ی دیوانه وقتے نیستی
قبله را گم مے ڪنم، در خانه وقتے نیستی
بار دیگر دیر ڪردے، راه مسجد دور نیست
شک ندارم مے روے میخانه وقتے نیستی
در محل پشت سرت بسیار صحبت مے ڪنند
رفته رفته مے شوے افسانه وقتے نیستی
مو به مو از شب نشینے هاے زلفت گفته است
درد دل ها ڪرده با من شانه، وقتے نیستی
خانه بعد از تو بے سقف و ستون ویرانه اے است
مے نشینم گوشه ویرانه وقتے نیستی
از زمانے ڪه شراب الدین صدایم ڪرده ای
بے قرارم مے ڪند پیمانه وقتے نیستی