بی تاب لحظه های حضورت نمیشوم

بی تاب لحظه های حضورت نمیشوم
دلتنگ خاطرات نمورت نمیشوم

تنها نشسته ام دگر از عشق خالیم
خیره به جاده های عبورت نمیشوم

درگیر و دار ورطه ی مرداب عشق تو
پامال زخمه های غرورت نمیشوم

در لحظه ی بریدن و رفتن ز پیش تو
رام سپاه اشک بلورت نمیشوم

بی تو همان کبوتر آزاده ام هنوز
دیگر اسیر و بسته ی زورت نمیشوم

روزی که خاک سرد زمین خانه شد تورا
دیگر بسان زائر گورت نمیشوم

ماها ز آسمان شبم رفته ایی چرا؟
چشم انتظار دیدن نورت نمیشوم

آئینه ی صبور دلم را شکسته ایی
من شکسته دگرصبورت نمیشوم