ما از آن روز نخست تنهای تنها بودیم

ما از آن روز نخست تنهای تنها بودیم
از پی محکومیت ، عازم دنیا بودیم
نه خبر از زن و معشوقی بود
نه خبر از بت و معبودی بود
خبری از عشق و فرزند نبود
اثری از پدر و مادر و دلبند نبود
بعدها که جسم ما
شد دچار سایه ها
تازه اندیشه کنان فهمیدیم
تازه با فهمیده ها دانستیم
که برای همگی عشقی هست
وز برای عاشقی، مشقی هست
پدر و مادر و دلبندی هست
خواهر و همسر و فرزندی هست
چشم تا باز کنی دو روز عمر است تمام
این قافله تند است و سبک نیست بکام
عشق ، خاطره سبزِ دنیاست اگر با بصریم
ور نه در مهمانی ِ جشن عدم همسفریم
#شهزاد