میخواهمت چنان که شب خسته خواب را

می‌خواهمت چنان که شب خسته خواب را !
می‌جویمت چنان که لب تشنه آب را !

محو توام چنان که ستاره به چشم صبح
یا شبنم سپیده ‌دمان آفتاب را

بی‌تابم آنچنان که درختان برای باد
یا کودکان خفته به گهواره تاب را

حتی اگر نباشی، می‌آفرینمت
چونانکه التهاب بیابان سراب را …

ای خواهشی که خواستنی تر ز پاسخی!
با چون تو پرسشی چه نیازی جواب را