ﮔﻠﯽ ﺩﺍﺭﻡ ﮐـﻪ ﺩﺭ ﮔﻠﺸﻦ ﻧﺸﺎﻥ ﺍﺯ ﻓـــﺮﻭﺩﯾﻦ ﺩﺍﺭﺩ

ﮔﻠﯽ ﺩﺍﺭﻡ ﮐـﻪ ﺩﺭ ﮔﻠﺸﻦ ﻧﺸﺎﻥ ﺍﺯ ﻓـــﺮﻭﺩﯾﻦ ﺩﺍﺭﺩ
ﻫـﺰﺍﺭﺍﻥ ﺳﺮﻭ ﺭﻋﻨﺎ ﺭﺍ ﻃﻔﯿﻞ ﻭ ﺧﻮﺷﻪ ﭼﯿﻦ ﺩﺍﺭﺩ

کسی جز مــــن ﻧﻨﻮﺷﯿﺪﻩ شراب ﺟـﺎﻧﻔﺰﺍﯾﺶ ﺭﺍ
ﻫﻤﺎﻥ ﺳﺎﻏﺮ ﺑﻪ ﺩﺳﺘﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺟﺎﻣﯽ ﺍﻧﮕﺒﯿﻦ ﺩﺍﺭﺩ

مَــلک ﺍﺯ ﻣُﻠﮏ ﺟــﺎﻭﯾﺪﺍﻥ ﺑــﺪﺍﺩﺵ ﭘـﺎﺩﺷﺎﻫﯽ ﺭﺍ
ﺑـــﻪ ﺭﻭﯼ ﻧﻘﺶ ﺍﻧﮕﺸﺘﺮ ﺟــﻬﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﮕﯿﻦ ﺩﺍﺭﺩ

ﺳﺤـــﺮﮔﻪ ﺳﺎﺣﺖ ﮔـﻞ ﺭﺍ ﺳﯿﺎﺣﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﺑﻠﺒﻞ
که هر لحظه ﺑـﻪ ﻫﺮ ﺷﺎﺧﻪ ﻧﻮﺍﯾﯽ ﺩﻟﻨﺸﯿﻦ ﺩﺍﺭﺩ

ﻟﻄﯿـﻒ ﮔﻠﻌـﺬﺍﺭﻡ ﺭﺍ کسی جــز من ندید از رخ
ﺣﺠﺎﺏ ﺍﺯ ﺍﻭ ﭼــــﻮ ﺑﺮﺩﺍﺭﯼ ﺩﻫﺎﻧﯽ ﺁﺗﺸﯿﻦ ﺩﺍﺭﺩ

ﺧـﺪﺍﯾﺎ ﺍﯾﻤﻨﺶ ﮔﺮﺩﺍﻥ تــو از چشم بداندیشان
ﮐـــﻪ ﺭﯾﺤﺎﻥ ﺗﺮ ﻭ ﺗﺎﺯﻩ ﻃـــﺮﺍﻭﺕ ﺑﺮ ﺟﺒﯿﻦ ﺩﺍﺭﺩ

ﺑﻬــﺎﺭ ﺧﻮﺷﺪﻟﯽ اصلاً ﻧﺴﯿﻢ ﮐــﻮﯼ ﺟﺎﻧﺎﻥ ﺍﺳﺖ
ﺧﻮﺵ ﺍﺯ ﺁﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﻨﺰﻟﮕﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺧﻠﺪ ﺑﺮﯾﻦ ﺩﺍﺭﺩ

ﮔﻨﻪ ﮐـــﺎﺭﺍﻥ ﺩﺭﮔــﻪ ﺭﺍ ببـخش و ﻣﻬـــﺮﺑﺎﻧﯽ ﮐﻦ
ﮐــﻪ ﺩﺭ ﺩﻓﺘﺮ ﺣﺴﺎﺑﺶ ﺭﺍ ﮐــــﺮﺍﻡ ﺍﻟﮑﺎﺗﺒﯿﻦ ﺩﺍﺭﺩ

بهـم چشمم نمی آید ﺯ ﻋﺸﻖ ﺁﻥ ﮐــــﻤﺎﻥ ﺍﺑــﺮﻭ
پیاپی پلک چشمــانم ﻋﺴﻞ ﺭﺍ ﺩﺭ ﮐﻤـــﯿﻦ ﺩﺍﺭﺩ

شعروشراب
_____________________