تو كه در باور ِ مهتابی ِ عشق

تو كه در باور ِ مهتابی ِ عشق
رنگ ِ دريا داری
فكر ِ امروزت باش
به كجا می نگری ؟
زندگي ثانيه‌ای است !
وسعت ِ ثانيه را می‌فهمی؟
در شبی مهتابی
می‌شود در دل ِ اين ثانيه ، باران بِشَويم
وز دلی غمزده در بستر ِ عشق ❤️
عقدها ، بگشائيم
گره از كار ِ كسی ، باز كنيم
و تماميت ِ دنيامان را
از نم ِ عاطفه ، لبريز كنيم
مي شود مثل ِ نسيم
بال در بال ِ پرستو با شوق
بوسه بر قلب ِ شقايق ، بزنيم
مي شود غرق ِ محبت ، بشويم
خودمان را به خدا ❤️ بسپاريم
قلبمان را به صميميت ِ عشق ❤️
دلمان را به اميد
می‌شود ، همدم ِ تنهائی يك دل ، بِشَويم
بودنت ، تنها نيست
تو خدا❤️ را داری
و من آرامش ِ چشمان ِ تو را
زندگي ، ثانيه ای است
وسعتش را درياب
می‌شود در دل ِ اين ثانيه ، كامل بِشَويم...