دلم هوای تو کرده شه خراسانی

دلم هوای تو کرده شه خراسانی

چه می شود که بیایم حرم به مهمانی

دلم زکثرت زشتی بریده آقاجان

عنایتی که بیایم تویی که درمانی

مرا وگریه شبی در حریم تو کافی است

رفیق گریه ی من،گریه های طوفانی

رفیق مایی و حالی زما نمی پرسی

تو در بهشتی و ماهم اسیروزندانی

بیا و زندگی ام را چنین مهیا کن

که پیش پای تو آقاشوم قربانی

تمام آنچه که دادی مرا،زکف دادم

ببین که دشت پر از گل شده بیابانی

چه می شود که قیامت بگویم این جمله

دلم هوای تو کرده شه خراسانی