نکته‏ها و پیام های سوره واقعه آیات 51-56:

نکته‏ها و پیام های سوره واقعه آیات 51-56:

1- «زَقُّومٍ»، نام گیاه تلخ و بدبو و بدطعم است که شیره آن اگر به بدن برسد، بدن متورم می‏شود. این گیاه، غذای دوزخیان است.
«نزل» به آن چیزی گفته می‏شود که برای پذیرایی مقدّماتی مهمان آماده می‏شود
و «هیم» نام مرضی است که شتر به آن گرفتار می‏شود و هر چه آب می‏نوشد سیراب نمی‏شود تا بمیرد، همچنین به زمین ریگزار گفته می‏شود که هر چه آب در آن بریزند فرو می‏رود.

2- غذاهای تلخ دنیوی را انسان یا نمی‏خورد که در آخرت گنهکار باید بخورد. «لَآکِلُونَ» یا کم می‏خورد، که در آخرت باید سیر بخورد، «فَمالِؤُنَ مِنْهَا الْبُطُونَ»، یا با غذای دیگر جبران می‏کند، که در آخرت غذای دیگرش آب جوش است، «مِنَ الْحَمِیمِ» و یا با بی‏میلی می‏خورد، که در آن روز مثل شتر تشنه به آب رسیده می‏خورد. «شُرْبَ الْهِیمِ»

3- دوزخیان، از سخت‏ترین خطاب‏های تحقیرآمیز برخوردارند.

4- اصحاب شِمال، گمراهان هستند، که ما در هر نماز از خدا می‏خواهیم از آنان نباشیم.

5- بدتر از گمراهی، تکذیب کردن است وگرنه بسیاری از گمراهان، توفیق هدایت می‏یابند.

6- تمام تحقیرهای روانی و عذاب جسمانی، پذیرایی مقدّماتی اصحاب شمال است! پس پذیرایی اصلی چیست؟

7- خداوند عادل است و کیفرهای او عادلانه. همه سختی‏ها نتیجه عملکرد خود انسان است و آن روز، روز کیفر و پاداش است.