صدمین روز آغاز جنگ تجاوزکارانه آمریکا و رژیم صهیونی علیه
صدمین روز آغاز جنگ تجاوزکارانه آمریکا و رژیم صهیونی علیه ایران است. صد روز گذشت؛ صد روز از آغاز جنگی که دشمن با رویای درهم شکستن ایران آغاز کرد و امروز در میانه واقعیتی ایستاده که با همه محاسبات اولیهاش فاصله دارد. صد روز گذشت؛ صد روز از داغی بزرگ، از فراق قائد شهید امت و اندوهی که بر دل ملت ایران نشست و هنوز هم سنگینی آن از شانههای این ملت برداشته نشده است.
اما اگر این ۱۰۰ روز با اندوه ناشی از شهادت امام خامنهای آغاز شد، با حماسه ادامه یافت. آنچه در طول این مدت رقم خورد، نمایشی از اراده ملی ایرانیان بود؛ ارادهای که در میدان نبرد و در خیابانها خود را نشان داد. ملت ایران در این صد روز نشان داد که میتواند زیر سنگینترین تهاجم خارجی نیز انسجام خود را حفظ کند، در کنار نیروهای مسلح کشور بایستد و راه مقاومت را انتخاب کند.
دشمن آمریکایی ـ صهیونی جنگ را با این تصور آغاز کرد که در مدت کوتاهی به یک پیروزی مطلق دست خواهد یافت. محاسبات اولیه آنان بر پایه فروپاشی سریع توان دفاعی ایران و ایجاد شکاف در جبهه داخلی استوار بود. تصور میکردند که نمایش قدرت نظامی برای تحمیل ارادهشان کافی خواهد بود. اما صد روز بعد، تصویری که مقابل چشم جهانیان قرار گرفته، کاملاً متفاوت است. آمریکا نهتنها به اهداف اعلامی و پنهان خود دست نیافته، بلکه با یکی از بزرگترین بحرانهای اعتبار و هیمنه پوشالیاش در دهههای اخیر مواجه شده است. قدرتی که سالها تلاش کرده بود تصویری شکستناپذیر از خود نشان دهد، امروز در باتلاق جنگ با ایران دستوپا میزند.
مرور کوتاه آنچه در این صد روز گذشته است، بهخوبی گوشهای از پیروزی بزرگ ایران را به نمایش میگذارد. از ناکامی دشمن در تحقق اهداف اولیه گرفته تا تداوم توان موشکی ایران، از حفظ انسجام داخلی تا استمرار قدرت عملیات نیروهای مسلح، همه و همه نشان میدهد که مسیر جنگ برخلاف خواست آغازگران آن پیش رفته است. در شرایطی که دشمن انتظار داشت ایران ظرف چند روز از پا درآید، امروز صد روز از مقاومت کشور میگذرد و همچنان اراده ملی در میدان حضور دارد.
ایران اکنون کشوری است که صد روز تمام در برابر آمریکا و رژیم صهیونیستی ایستاده و هر روزی که این کشور در برابر دشمن مقاومت کرده، صفحهای تازه به کتاب تاریخ معاصر آن افزوده شده است.
در همین حال، مردم ایران نیز صد روز است که در کنار کشور خود ایستادهاند. حضور مستمر مردم در سنگر خیابان، حمایت جانانه از نیروهای مسلح و حفظ انسجام ملی، سرمایهای است که ایران را در این نبرد سرپا نگه داشته است. اگر بپذیریم که جنگها تنها در میدانهای نظامی تعیین تکلیف نمیشوند، بلکه سرنوشت آنها در پایداری ملتها رقم میخورد، ملت ایران در این عرصه کارنامهای درخشان از خود به جا گذاشته است.
اهمیت این مقاومت زمانی بیشتر آشکار میشود که به شرایط آغاز جنگ بازگردیم. ایران در حالی وارد شدیدترین و پیچیدهترین جنگ تاریخ خود شد که در ده روز ابتدایی جنگ، که بیتردید دشوارترین و حساسترین مقطع محسوب میشود، با فقدان فرمانده کل قوای خود روبهرو بود. دشمن تصور میکرد که همین مسئله برای فروپاشی ساختار مقاومت کافی خواهد بود، اما آنچه رخ داد، دقیقاً عکس این پیشبینیها بود. نیروهای مسلح، مسئولان و مردم ایران توانستند با اتکا به انسجام ملی، از این گردنه تاریخی عبور کنند.
در کنار همه این تحولات، باید به یک واقعیت مهم دیگر نیز اشاره کرد؛ اینکه صد روز از زمانی میگذرد که تنگه هرمز نیز وارد مرحلهای جدید از تاریخ خود شد. این آبراه راهبردی که همواره یکی از مهمترین نقاط ژئوپلیتیکی جهان بوده، حالا محل اعمال اراده و اقتدار ایران است.
با این حال، همه این پیروزیها نباید موجب غفلت شود. اگرچه دشمن در دستیابی به اهداف خود ناکام مانده و ایران توانسته است مقاومت کمنظیری را به نمایش بگذارد، اما نبرد همچنان ابعاد دیگری دارد. همانگونه که حضرت آیتالله سیدمجتبی خامنهای، رهبر معظم انقلاب، نیز اخیراً مورد تأکید قرار دادند، دشمن پس از ناکامی در میدان مستقیم، راهبردهای خود را تغییر داده و به دنبال شکستن تابآوری مردم و ایجاد خطای محاسباتی در میان مسئولان است.
صدمین روز جنگ، یادآور مسیری مقدس است که با خون، مقاومت و ایستادگی طی شده است. صد روز نخست این نبرد نشان داد که ایران را نمیتوان به زانو درآورد، اما در عین حال، همین صد روز هشداری است که حفظ هوشیاری و انسجام ملی همچنان مهمترین ضرورت پیش روی کشور در ادامه این مسیر خواهد بود
اما اگر این ۱۰۰ روز با اندوه ناشی از شهادت امام خامنهای آغاز شد، با حماسه ادامه یافت. آنچه در طول این مدت رقم خورد، نمایشی از اراده ملی ایرانیان بود؛ ارادهای که در میدان نبرد و در خیابانها خود را نشان داد. ملت ایران در این صد روز نشان داد که میتواند زیر سنگینترین تهاجم خارجی نیز انسجام خود را حفظ کند، در کنار نیروهای مسلح کشور بایستد و راه مقاومت را انتخاب کند.
دشمن آمریکایی ـ صهیونی جنگ را با این تصور آغاز کرد که در مدت کوتاهی به یک پیروزی مطلق دست خواهد یافت. محاسبات اولیه آنان بر پایه فروپاشی سریع توان دفاعی ایران و ایجاد شکاف در جبهه داخلی استوار بود. تصور میکردند که نمایش قدرت نظامی برای تحمیل ارادهشان کافی خواهد بود. اما صد روز بعد، تصویری که مقابل چشم جهانیان قرار گرفته، کاملاً متفاوت است. آمریکا نهتنها به اهداف اعلامی و پنهان خود دست نیافته، بلکه با یکی از بزرگترین بحرانهای اعتبار و هیمنه پوشالیاش در دهههای اخیر مواجه شده است. قدرتی که سالها تلاش کرده بود تصویری شکستناپذیر از خود نشان دهد، امروز در باتلاق جنگ با ایران دستوپا میزند.
مرور کوتاه آنچه در این صد روز گذشته است، بهخوبی گوشهای از پیروزی بزرگ ایران را به نمایش میگذارد. از ناکامی دشمن در تحقق اهداف اولیه گرفته تا تداوم توان موشکی ایران، از حفظ انسجام داخلی تا استمرار قدرت عملیات نیروهای مسلح، همه و همه نشان میدهد که مسیر جنگ برخلاف خواست آغازگران آن پیش رفته است. در شرایطی که دشمن انتظار داشت ایران ظرف چند روز از پا درآید، امروز صد روز از مقاومت کشور میگذرد و همچنان اراده ملی در میدان حضور دارد.
ایران اکنون کشوری است که صد روز تمام در برابر آمریکا و رژیم صهیونیستی ایستاده و هر روزی که این کشور در برابر دشمن مقاومت کرده، صفحهای تازه به کتاب تاریخ معاصر آن افزوده شده است.
در همین حال، مردم ایران نیز صد روز است که در کنار کشور خود ایستادهاند. حضور مستمر مردم در سنگر خیابان، حمایت جانانه از نیروهای مسلح و حفظ انسجام ملی، سرمایهای است که ایران را در این نبرد سرپا نگه داشته است. اگر بپذیریم که جنگها تنها در میدانهای نظامی تعیین تکلیف نمیشوند، بلکه سرنوشت آنها در پایداری ملتها رقم میخورد، ملت ایران در این عرصه کارنامهای درخشان از خود به جا گذاشته است.
اهمیت این مقاومت زمانی بیشتر آشکار میشود که به شرایط آغاز جنگ بازگردیم. ایران در حالی وارد شدیدترین و پیچیدهترین جنگ تاریخ خود شد که در ده روز ابتدایی جنگ، که بیتردید دشوارترین و حساسترین مقطع محسوب میشود، با فقدان فرمانده کل قوای خود روبهرو بود. دشمن تصور میکرد که همین مسئله برای فروپاشی ساختار مقاومت کافی خواهد بود، اما آنچه رخ داد، دقیقاً عکس این پیشبینیها بود. نیروهای مسلح، مسئولان و مردم ایران توانستند با اتکا به انسجام ملی، از این گردنه تاریخی عبور کنند.
در کنار همه این تحولات، باید به یک واقعیت مهم دیگر نیز اشاره کرد؛ اینکه صد روز از زمانی میگذرد که تنگه هرمز نیز وارد مرحلهای جدید از تاریخ خود شد. این آبراه راهبردی که همواره یکی از مهمترین نقاط ژئوپلیتیکی جهان بوده، حالا محل اعمال اراده و اقتدار ایران است.
با این حال، همه این پیروزیها نباید موجب غفلت شود. اگرچه دشمن در دستیابی به اهداف خود ناکام مانده و ایران توانسته است مقاومت کمنظیری را به نمایش بگذارد، اما نبرد همچنان ابعاد دیگری دارد. همانگونه که حضرت آیتالله سیدمجتبی خامنهای، رهبر معظم انقلاب، نیز اخیراً مورد تأکید قرار دادند، دشمن پس از ناکامی در میدان مستقیم، راهبردهای خود را تغییر داده و به دنبال شکستن تابآوری مردم و ایجاد خطای محاسباتی در میان مسئولان است.
صدمین روز جنگ، یادآور مسیری مقدس است که با خون، مقاومت و ایستادگی طی شده است. صد روز نخست این نبرد نشان داد که ایران را نمیتوان به زانو درآورد، اما در عین حال، همین صد روز هشداری است که حفظ هوشیاری و انسجام ملی همچنان مهمترین ضرورت پیش روی کشور در ادامه این مسیر خواهد بود
- ۳۳۰
- ۱۶ خرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط