خواهران و برادران ویسگونی عزیزم دراین لحظاتی که کم کم آما

خواهران و برادران ویسگونی عزیزم دراین لحظاتی که کم کم آماده
میشوید تا به دیدارامواتتان بروید ,
ثواب این سروده ام رااز من هدیه
کنید به روح پر فتوهشان. یادشان
گرامیباد:
***********************
ای پناه بی پناهان , ای خدا -
ای نوایِ بی نوایان , ای خدا -
ای خدا, ای رازقِ طفلِ صغیر *
ای رحیم و راحمِ شیخِ کبیر *
ای که شبها , ماه مشعلدارِ توست -
رونقِ خورشید, از انوارِ توست -
ای که ابرِ آسمان سقّایِ توست *
ای که گلها , هدیه ی زیبایِ توست *
ای که شیرِ مادران را خون کنی -
ای که بر مخلوق مهرافزون کنی-
ای که بردوستان و هم بردشمنان *
هدیه کردی رحمتت را بی اَمان *
ای که جان دادن به عشقِ تو رواست-
لطفِ تو , از بهرِ هردردی دواست -
هرکسی که زاده شد , مهمانِ توست *
ریزه خوارِ نعمت و هم خوانِ توست *
+++++++++
بنده ام من , بنده ی نا چیزِ تو -
روسیه , درروزِ رستاخیزِ تو -
در جوانی , ازکفم رفت عقل وهوش *
کوله باری از گنه , دارم به دوش *
تو طبیبی و منم بیمار ِ تو -
خواهشی دارم , من از دربارِ تو-
بارِعام دِه , این گدایِ خسته را *
مرغکی بی بال و , پر بشکسته را *
تا بگیرد از گذشته , انتقام -
انتقام ِ روشنی را , از ظلام -
مژده ای , از هاتفی آمد به گوش *
خالقی داری عظیما : پرده پوش *
×××××××××××××××××××××××××××××
شاعر=اعبدالعظیم عربی= از سربندر -
ماهشهر