بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
نفس اماره :
نفس امّاره، همچون اژدهایی هزار سر است. اما به‌واقع هیچ است، از جنس وجود نیست. آدمی خود آن را در فرآیند زندگی‌اش ساخته و پرداخته می‌کند. آن یک محصول جانبی است. اصالت ندارد.. و رشد آن بستگی به نوع عملکرد انسان در زندگی‌اش دارد. حقیقتاً شگفت است؛ انسان چیزی را که هیچ است خلق می‌کند و آنگاه اسیرش می‌شود!
و آنگاه باید عمری را برای مبارزه با این موجود موهوم صرف کند تا از چنگش رها شود! هر انسانی زندانیِ زندانی است که بادست خودش می‌سازد و نفس اماره مخوف‌ترین این زندان‌ هاست.
جهاد حقیقی سالک، برای رهایی از چیزی است که عمری خود از شیره‌ جانش آن را تغذیه کرده است.
ای دوست، نفس اماره را تغذیه نکن. بزرگترش نکن، که خلاصی از آن را بر خود سخت‌تر کرده‌ای. وقتی حسد بورزی، در حال تغذیه‌ آنی. وقتی طمع کنی وهمه چیز را برای خود بخواهی، در حال تغذیه‌ آنی. وقتی تکبّر می‌ کنی، وقتی کینه می‌وزری، نفرت پیشه می‌کنی، در حال تغذیه‌ آنی. با تغذیه نکردنش، با سیراب نکردنش، بگذار این شجره‌ ملعونه بخشکد و دست از سرت بر دارد.