هیچ ملاقاتی تصادفی نیست حتی اگر ظاهری اتفاقی داشته باشد

«هیچ ملاقاتی تصادفی نیست؛ حتی اگر ظاهری اتفاقی داشته باشد. روان‌شناسیِ روابط به ما می‌گوید که ما به‌طور ناخودآگاه جذب کسانی می‌شویم که یا مکمل کمبودهای ما هستند و یا بازتاب‌دهنده‌ی بخش‌های دیده‌نشده‌ی شخصیت ما. هر ملاقات، فرصتی است برای مواجهه با خودمان در آینه‌ی دیگری؛ فرصتی که می‌تواند ما را به نسخه کامل‌تری از خودمان تبدیل کند، اگر تنها گوش شنوایی برای شنیدن پیامِ آن دیدار داشته باشیم.»
«هیچ ملاقاتی تصادفی نیست. انگار تقدیر، رشته‌های نامرئی را چنان با ظرافت به هم می‌بافد که درست در لحظه‌ای که باید، نگاه‌ها به هم گره می‌خورند. هر آمدنی، حکمتی دارد و هر رفتنی، تجربه‌ای؛ گویی تمامِ جهان دست به دست هم داده‌اند تا ما در آن نقطه‌ی خاص، در آن زمانِ به‌خصوص، با کسی روبرو شویم که قرار است مسیرِ دیدگانمان را به جهان تغییر دهد.»
هیچ ملاقاتی تصادفی نیست. هر کسی که در مسیر زندگی ما قرار می‌گیرد، یا پاسخی است برای دعاهای ما، یا درسی است برای رشد روح ما. آدم‌ها می‌آیند تا چیزی به ما بیاموزند؛ یا خودمان را در آینه‌ی وجودشان بهتر بشناسیم، یا زخم‌های کهنه‌مان را با حضورشان التیام بخشیم. حتی اگر آن دیدار کوتاه باشد و به جدایی ختم شود، ردی که از خود در قلب ما بر جای می‌گذارد، بخشی از پازل بزرگِ هویت ماست.»