تو به من خندیدی و نمیدانستی من به چه دلهره از باغچه ی همس

تو به من خندیدی و نمیدانستی من به چه دلهره از باغچه ی همسایه سیب را دزدیدم...
باغبان از پی من هند دوید؛سیب را دست تو دید غضب آلود به من کرد نگاه!!!
سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک و تو رفتی و هنوز سالهاست که در گوش من آرام آرام خش خش گام تو تکرار کنان میدهد آزارم ومن اندیشه کنان غرق در این پندارم که چرا باغچه ی کوچک ما سیب نداشت...!!!
(حمید مصدق)