اینک من

اینک من
در آستانه ئ
 روزگاری سرد
فریاد های زنی را می شنوم
که واژه ئ  زندگی
در او یخ زده
و درتافته ئ گیسوانش
 هجای خوشبختی منحل شده
زنی که روزگاری می خندید
زیبایی در پهنای نگاهش
شور می بافت
و چشمانش مسخ دل بود
زنی که
میان اسارت زمان
 گم شد
و
نامش را
بی گمان
م_____ادر
 نهادند...!