مکانهای رویایی
مکانهای رویایی
" آبشار خــون "
در منطقه "ویکتوریا" واقع در شرق قطب جنوب؛محققان و کاشفان مناطق مختلف قطب به آبشاری برخورد کرده اند که از آن به جای آب بی رنگ و بویی که ما با آن آشنایی داریم، آب قرمز رنگی مانند خون از برخی شکاف یخ های قطبی به بیرون فوران میکند و همین موجب شد تا محققان به محض برخورد با این آبشار بر آن نام "آبشار خون" را بگذارند.
این آبشار سرخ رنگ در سال ۱۹۱۱ کشف شده، اما دلیل سرخ بودن آب آن به تازگی آشکار شده است.
این آبشار که به دلیل رنگ سرخش به آبشار خون شهرت دارد، از ارتفاعی به بلندی ساختمانی پنجطبقه از بالای صفحه یخی تایلور به درون دریاچهای به نام بونی میریزد و رنگ سرخ آن، نمای این آبشار را در میان صفحه یخی به رد زخمی باریک تبدیل کرده است.
در ابتدا تصور این بود که جلبکها عامل سرخی آب آن هستند. سپس آهن عامل اصلی سرخی آب آبشار خون شناخته شد، اما داستان سرخی این آبشار داستانی گیجکنندهتر دارد: درحدود دو میلیون سال پیش صفحات یخی در شرق آنتراکتیکا دریاچههای نمکی را پوشش داده بودند و کپسول آبی زمانداری را در عمق 396 متری از سطح زمین ایجاد کرده بودند.
آب این دریاچهها بسیار شورتر از آن بود که یخ بزند، هیچ تماسی با هوا نداشت و بدون اکسیژن بود. زمانی که این آب منفذی برای نفوذ به سطح صفحه یخی را به دست آورد، آب آهندار سرانجام به اکسیژن دست یافته و دچار زنگزدگی شد، به این شکل آب این آبشار به رنگ سرخ درآمد.
" آبشار خــون "
در منطقه "ویکتوریا" واقع در شرق قطب جنوب؛محققان و کاشفان مناطق مختلف قطب به آبشاری برخورد کرده اند که از آن به جای آب بی رنگ و بویی که ما با آن آشنایی داریم، آب قرمز رنگی مانند خون از برخی شکاف یخ های قطبی به بیرون فوران میکند و همین موجب شد تا محققان به محض برخورد با این آبشار بر آن نام "آبشار خون" را بگذارند.
این آبشار سرخ رنگ در سال ۱۹۱۱ کشف شده، اما دلیل سرخ بودن آب آن به تازگی آشکار شده است.
این آبشار که به دلیل رنگ سرخش به آبشار خون شهرت دارد، از ارتفاعی به بلندی ساختمانی پنجطبقه از بالای صفحه یخی تایلور به درون دریاچهای به نام بونی میریزد و رنگ سرخ آن، نمای این آبشار را در میان صفحه یخی به رد زخمی باریک تبدیل کرده است.
در ابتدا تصور این بود که جلبکها عامل سرخی آب آن هستند. سپس آهن عامل اصلی سرخی آب آبشار خون شناخته شد، اما داستان سرخی این آبشار داستانی گیجکنندهتر دارد: درحدود دو میلیون سال پیش صفحات یخی در شرق آنتراکتیکا دریاچههای نمکی را پوشش داده بودند و کپسول آبی زمانداری را در عمق 396 متری از سطح زمین ایجاد کرده بودند.
آب این دریاچهها بسیار شورتر از آن بود که یخ بزند، هیچ تماسی با هوا نداشت و بدون اکسیژن بود. زمانی که این آب منفذی برای نفوذ به سطح صفحه یخی را به دست آورد، آب آهندار سرانجام به اکسیژن دست یافته و دچار زنگزدگی شد، به این شکل آب این آبشار به رنگ سرخ درآمد.
- ۱.۹k
- ۰۶ اسفند ۱۳۹۲
دیدگاه ها (۶)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط