دلتنگی آدم را به خیابان میکشد

دلتنگی آدم را به خیابان میکشد
دلتنگم!
و مردم نمیفهمند
قدم زدن -گاهی-
از گریه کردن غم انگیز تر است!
مثل تو
که فکر میکردی سیگار کشیدن کار مردانه ای است!

دل تنگم!
باید تو را به یاد بیاورم
به من فکر کن!
به نیمه شبی که تورا ندارم!
از آدم ها بیشتر از تنهایی میترسم،
و فکر میکنم مرگ، با من چه نسبتی دارد؟! _باید تو را به یاد بیاورم
زمستان های بی برف بی رحم ترند
مثل زنان بی عشق
مثل من...
که نامت را هم فراموش کرده ام
اما هنوز دوستت دارم

به من فکر کن...
به نیمه شبی زمستانی
که سیگارت را رها کنی
تا مرا در آغوش بگیری
لب هایت را بگذاری روی موهایم...
-من اسمت را به یاد نیاورم-
و تو فراموش کنی
گریه کار مردانه ای نیست

قرار است فردا صبح
رفتگر ها جسدم را پیدا کنند
زنی که از نداشتنت یخ زده
و گنجشک ها برایش گریه میکنند
به من فکر کن
به جنازه ی زخمی زنی
که موهایش بوی سیگار میدهد
و با ناخن
اسمت را روی تنش تراشیده است .