تا وقتی داعش نزدیک بود، خبری از این پرچم نبود. درست وقتی

تا وقتی داعش نزدیک بود، خبری از این پرچم نبود. درست وقتی کوبانی آزاد شد، ارتش ترکیه در یک اقدام تحریک آمیز، پرچم عریض و طویلی را در مرز کوبانی نصب کرد. ابعاد غیرعادی این پرچم، [که شاید بتوان در کتاب رکوردهای گینس هم ثبتش کرد!] حکایت از خشمی دارد که مقامات ترکیه از آزادی کوبانی دارند. پیام این پرچم این است: حواستان جمع باشد! حتی اگر داعش اینجا نیست، من هستم! به خودتان ننازید! من شما را به رسمیت نمی‌شناسم! اندازه این پرچم، می‌خواهد یک «من» قدرتمند و قولدور را القا کند. یک «من» ناراضی و خشمگین.

چند روز پیش و درست وقتی که تپه استراتژیک «مشته نور» توسط یگان‌های مدافع خلق بازپس گرفته شد، نیروهای کرد، پرچم بزرگ کردستان سوریه را بر فراز آن برافراشتند. مخاطب این اقدام داعش بود. نماد پیروزی کرد‌ها بر داعشی که پیش‌تر این تپه را تحت کنترل داشت. پرسش این است: اگر کرد‌ها در مقابل داعش چنین کرده‌اند، ارتش ترکیه چرا باید در مقابل کردهایی چنین کاری بکند که همین دیروز دشمن بشریت را از شهرشان بیرون رانده‌اند؟