‌از حکیمی پرسیدند:

‌از حکیمی پرسیدند:
که چرا گوش دادنت،
از سخن گفتنت بیشتر است؟
گفت: چون به من دو گوش داده اند
و یک زبان،
یعنی دو برابر آنچه می گویی،می شنوی. کم گوی و به جز مصلحت خویش مگوی، چیزی که نپرسند،تو از پیش مگوی،
از آغاز دو گوش و یک زبانت دادند، یعنی که دو بشنو و یکی بیش مگوی.