ﭘﺸﺖِ ﭘﻨﺠﺮﻩ ، ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺍﻡ ﺗﻨﻬﺎ
ﭘﺸﺖِ ﭘﻨﺠﺮﻩ ، ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺍﻡ ﺗﻨﻬﺎ
ﮔﺴﺘﺮﺩﻩ ﺣﺮﯾﺮِ ﺳﺮﺥ ﻓﺎﻡِ
ﻏﺮﻭﺏ ﺑﺮ ﻣﻨﻈﺮَﻡ
ﺁﻭﯾﺨﺘﻪ ﻫﺰﺍﺭ ﻓﺎﻧﻮﺱِ ﺁﻓﺘﺎﺏ ﺑﺮ
ﺷﯿﺸﻪ ﻫﺎ
ﻣﯽ ﭼﮑﺪ ﺍﺯ ﭼﺸﻢِ ﻣﻦ
ﺍﺣﺴﺎﺳﻬﺎﯼ ﺗﻠﺦ
ﺍﯾﻨَﮏ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺑﯿﻨﺪ ﺟﻠﻮِﮤ ﺗﺮﺍ
ﺑﺮ ﭘﻨﺠﺮﻩ
ﻓﺮﻭﺩ ﺁﻣﺪ ﭘﺮﺩﮤ ﺷﺐ
ﻭ ﭼﺮﺧﯿﺪ ﻧﮕﺎﻫﻢ ﺩﺭ ﺍﻣﺘﺪﺍﺩ
ﺳﺘﺎﺭﻩ
ﭘﺲ ﮐﺠﺎﺳﺖ ﻣﺎﻩ ؟
ﺧﺪﺍﯾﺎ !
ﭼﻘﺪﺭ ﺷﺒﯿﻪ ﺍﺳﺖ ﺯﻣﯿﻦ ﺑﻪ
ﺁﺳﻤﺎﻥ !
ﮔﺴﺘﺮﺩﻩ ﺣﺮﯾﺮِ ﺳﺮﺥ ﻓﺎﻡِ
ﻏﺮﻭﺏ ﺑﺮ ﻣﻨﻈﺮَﻡ
ﺁﻭﯾﺨﺘﻪ ﻫﺰﺍﺭ ﻓﺎﻧﻮﺱِ ﺁﻓﺘﺎﺏ ﺑﺮ
ﺷﯿﺸﻪ ﻫﺎ
ﻣﯽ ﭼﮑﺪ ﺍﺯ ﭼﺸﻢِ ﻣﻦ
ﺍﺣﺴﺎﺳﻬﺎﯼ ﺗﻠﺦ
ﺍﯾﻨَﮏ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺑﯿﻨﺪ ﺟﻠﻮِﮤ ﺗﺮﺍ
ﺑﺮ ﭘﻨﺠﺮﻩ
ﻓﺮﻭﺩ ﺁﻣﺪ ﭘﺮﺩﮤ ﺷﺐ
ﻭ ﭼﺮﺧﯿﺪ ﻧﮕﺎﻫﻢ ﺩﺭ ﺍﻣﺘﺪﺍﺩ
ﺳﺘﺎﺭﻩ
ﭘﺲ ﮐﺠﺎﺳﺖ ﻣﺎﻩ ؟
ﺧﺪﺍﯾﺎ !
ﭼﻘﺪﺭ ﺷﺒﯿﻪ ﺍﺳﺖ ﺯﻣﯿﻦ ﺑﻪ
ﺁﺳﻤﺎﻥ !
- ۱.۴k
- ۱۳ بهمن ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط