بندهٔ یک دل منم بند قبای ترا

بندهٔ یک دل منم بند قبای ترا
چاکر یکتا منم زلف دو تای ترا

خاک مرا تا به باد بر ندهد روزگار
من ننشانم ز جان باد هوای ترا

کاش رخ من بدی خاک کف پای تو
بوسه مگر دادمی من کف پای ترا

گر بود ای شوخ چشم رای تو بر خون من
بر سر و دیده نهم رایت رای ترا

تیر جفای تو هست دلکش جان دوز من
جعبه ز سینه کنم تیر جفای ترا

بار نیامد دلم در شکن زلف تو
گر نه به گردن کشم بار بلای ترا

بنده سنایی ترا بندگی از جان کند
گوی کلاه ترا بند قبای ترا


سنایی
دیدگاه ها (۱)

.کافیست اسمَت کنارِ اسمم باشدتا کسلیِ پنجشنبه ها ونحسیِ جمعه...

هوای دلمهوای حوصله ام هوای تنهائی ام... همه ی هوا ها بس ناجو...

دل فارغ ز درد عشق، دل نیستتن بی‌درد دل جز آب و گل نیستز عالم...

آن‌که رخسار تو با زلف گره گیر کشیدفکرها کرد که باید به چه تد...

🔹آریاییگرا های افراطی دارن جدیدا خوندن مطالبی از کوروش و ایر...

منافقانی با نقاب وفاق... افساد طلبانی پر از نفاق

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط