-دلی به پهنای دریا می‌خواهم تا هر غمی را در آن غرق کنم و

-دلی به پهنای دریا می‌خواهم تا هر غمی را در آن غرق کنم و خود جهانی باشم تا نیش زهرناک تنهایی در من اثر نکند. به پهلوان‌پنبه‌هایی که رجزهای مفت می‌خوانند بی‌شباهت نیستم. حسين‌ کرد شبستری و امیرارسلان رومی. لابد باید به لشکر غم بگویم: «ای سیاهی کیستی؟ حالا مادرت را به عزایت می‌نشانم!»

- شاهرخ مسکوب
دیدگاه ها (۳)

‌-اگر می‌دانستی در آن سوی سکوت چه اقتداری نهفته است برای همی...

-نوشته بود«زنانی که با موسیقی و قهوه آرام می‌شود شکست ناپذیر...

-گاهی لحظه‌های سکوت،پرهیاهو ترین دقایق زندگی هستند؛مملو از آ...

-من از آن تافته های جدابافته نبودم که هر توهینی را ببخشایم، ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط