گفت مرا یادت هست

گفت: «مرا یادت هست؟»
دویدم و در راه فکر کردم که من چه یادی دارم، چرا یادم به وسعت همه ی تاریخ است؟
و چرا آدم ها در یاد من زندگی می کنند و من در یاد هیچکس نیستم؟


📖 #سال_بلوا
✍ 🏻 #عباس_معروفی
دیدگاه ها (۲۳)

به دست خلقِ عالم کاسه‌ی دریوزه می‌بینمگدا چون پادشه گردد، گد...

پس از مردن روان شو جان من از پیشِ تابوتمکه سنگین می‌رود نعشی...

زودتر از من بمیر ...تنها کمی زودتر!تا تو آنی نباشی که مجبور ...

کفن‌دزد از سخن‌دزد امتیازِ فاحشی داردکه آن پیراهنِ تن می‌برد...

بک رومزپارت «۴»ترس در وجودمان ریشه کرده بود... نمی دانستیم ب...

چند سالته؟

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط