و شب اندوه بزرگی ست

و شب اندوه بزرگی ست
زمانی که تو را
کم دارم
مگذار شعر مرا دود کند
مست و نابود کند
تو که باشی
شعرهایـَم
همه جور دِگرند
تو که باشی دگر از هیچ مرا ترسی نیست
آنکه شب را ز تنـم دور کند
جز تو ای خوب ترینم چه کسی ست ؟