این دهان بستی دهانی باز شد

این دهان بستی دهانی باز شد
تا خورندۀ لقمه‌های راز شد

لب فرو بند از طعام و از شراب
سوی خوان آسمانی کن شتاب

گر تو این انبان ز نان خالی کنی
پر ز گوهرهای اجلالی کنی

طفل جان از شیر شیطان باز کن
بعد از آنش با ملک انباز کن

چند خوردی چرب و شیرین از طعام؟
امتحان کن چند روزی در صیام

چند شب‌ها خواب را گشتی اسیر؟
یک شبی بیـدار شو دولت بگیر