مصاحبه بنگ شی هیوک
مصاحبه بنگ شی هیوک 🌱
برای من شخصاً، این پروژهای بود که یک سال و نیم از زندگی و انرژیم رو پای اون گذاشتم
میگه که کار روی «ARIRANG» رو تقریبا نصف راه سربازی اعضا شروع کرده. فشار کار با چنین گروه افسانهای «خیلی زیاد» بود.
«با اعتماد اعضا، نقش تولیدکننده رو قبول کردم، ولی راستش، این کار همون قدر فشار داره که برای آرتیستهاست. موسیقی باید روی اصالت و هنر پایهگذاری بشه و فکر میکنم نتیجه، هدف نیست، بلکه چیزی هست که طبیعی دنبال میکنه خودش رو.
البته به عنوان کسی که تو صنعت موسیقی پاپ کار میکنه، واقعیت اینه که جدا موندن کامل از معیارهای عملکرد تقریبا غیرممکنه، چون اینا نشوندهندهی واکنش عمومی هستن.»
یک بازگشت بعد از تقریباً چهار سال اتفاق بزرگیه. میخواید یه کمی دربارهی برنامهریزیش بدونید؟
وقتی اعضا خدمت سربازیشون رو انجام میدادن، ما کارهایی که در سطح شرکت قابل انجام بود رو پیش میبردیم. چون اون زمان اعضا نمیتونستن به طور فعال تو تولید آلبوم شرکت کنن، تمرکز ما روی چیزهایی بود که میتونستیم از قبل آماده کنیم — مثل پیدا کردن آهنگها و شکل دادن به جهتگیری خلاقانه و برند کلی آلبوم.
از نظر شخصی، هر وقت اعضا مرخصی داشتن، حتماً با هر کدوم جداگانه ملاقات میکردم. خیلی دربارهی احساسات و روند تفکراتشون صحبت کردیم.
قبل از اینکه حتی به دنبال آهنگها باشیم، فرآیند طراحی ساختار کلی آلبوم و تعریف چشمانداز موسیقایی تو کمپهای پیش از آهنگ که تو آمریکا برگزار کردیم، شکل گرفت.
اوایل ۲۰۲۵، قبل از اینکه اعضا مرخص بشن، Diplo به عنوان تهیهکننده اصلی انتخاب شد تا روند تولید حضوری رو مدیریت کنه.
در آوریل و می، دو کمپ پیش از آهنگ تو لسآنجلس برگزار کردیم و حدود ۱۰۰ نمونه آهنگ اولیه ساختیم.
در جولای، وقتی همه اعضا خدمت سربازیشون رو تموم کردن، یک اتاق مانیتورینگ خصوصی تو یه پنشن در استان گیونگی راهاندازی کردیم و یه کارگاه تمامروز برگزار کردیم.
همونجا که به نمونه آهنگهای تولید شده در کمپها گوش دادیم، بحثهای عمیقی داشتیم دربارهی اینکه:
الان BTS چه کاری میتونه انجام بده؟
الان BTS چه کاری باید انجام بده؟
و در نهایت، فقط BTS چه کاری میتونه انجام بده؟
پس هویت آلبوم چی بود؟
نتیجه خیلی واضح بود:
BTS 2.0 نباید فقط ادامهی گذشته باشه — بلکه باید اعلامیهای باشه برای باز کردن فصل جدید.
به قول خودم اون زمان:
جوهرهی موسیقایی این آلبوم، یه سفر بود برای پیدا کردن جواب یه سؤال:
اگر BTS که آلبوم 2 Cool 4 Skool رو منتشر کرد، با همون هویت رشد کرده بود — بدون تغییر ژانرها یا گسترشهای بیرونی طی ۱۳ سال گذشته — چه نوع موسیقیای میساخت تا عصر حاضر رو هدایت کنه؟
وقتی چشمانداز آلبوم واضح شد، بلافاصله با اعضا کمپ آهنگسازی کامل در لسآنجلس رو شروع کردیم.
تصمیم رفتن به آمریکا همون ژوئیه کاملاً هدفمند بود میخواستم محیطی بسازم که اعضا کاملاً روی موسیقی تمرکز کنن.
در واقع، هر عضو برنامههای شخصی برای استراحت بعد از خدمت سربازی داشت.
اما وقتی ازشون خواستم با صداقت کامل همه بدون لحظهای تردید قبول کردن، برنامههاشون رو لغو کردن و با هم به آمریکا پرواز کردن.
هر کسی که خدمت سربازی رو تجربه کرده یا کسی رو میشناسه که رفته، میدونه این تصمیم هیچوقت آسون نیست حتی برای گروهی مثل BTS، بزرگترین بند دنیا.
اونا انسان هستن و نیاز به استراحت دارن.
با این حال، انتخابشون برای نشون دادن این سطح تعهد، عشق عمیقشون به موسیقی و دلیل اینکه BTS هستن رو ثابت میکنه. 💜
در دو هفتهی اول، ما قواعد سختی تعیین نکردیم.
همیشه یه فاصله هست بین چیزی که وقتی میشنوی تصور میکنی و چیزی که واقعاً با لمس جادویی شکل میگیره.
این فرآیند تعیین جهت دقیق آلبوم خیلی مهم بود.
بعد از اون دو هفته بود که شروع کردیم به مرتب کردن متریالها شناسایی چیزی که کار میکنه و تعریف جهتهای مشخصتر.
و از طریق این روند، تونستیم اون چشمانداز مبهم رو به چیزی ملموس تبدیل کنیم به ۲۰۰ تا ۳۰۰ قطعه موسیقی کامل. 🎶
ادامه در کامنتا🌱
بنظرم بخونید حرفاشو
برای من شخصاً، این پروژهای بود که یک سال و نیم از زندگی و انرژیم رو پای اون گذاشتم
میگه که کار روی «ARIRANG» رو تقریبا نصف راه سربازی اعضا شروع کرده. فشار کار با چنین گروه افسانهای «خیلی زیاد» بود.
«با اعتماد اعضا، نقش تولیدکننده رو قبول کردم، ولی راستش، این کار همون قدر فشار داره که برای آرتیستهاست. موسیقی باید روی اصالت و هنر پایهگذاری بشه و فکر میکنم نتیجه، هدف نیست، بلکه چیزی هست که طبیعی دنبال میکنه خودش رو.
البته به عنوان کسی که تو صنعت موسیقی پاپ کار میکنه، واقعیت اینه که جدا موندن کامل از معیارهای عملکرد تقریبا غیرممکنه، چون اینا نشوندهندهی واکنش عمومی هستن.»
یک بازگشت بعد از تقریباً چهار سال اتفاق بزرگیه. میخواید یه کمی دربارهی برنامهریزیش بدونید؟
وقتی اعضا خدمت سربازیشون رو انجام میدادن، ما کارهایی که در سطح شرکت قابل انجام بود رو پیش میبردیم. چون اون زمان اعضا نمیتونستن به طور فعال تو تولید آلبوم شرکت کنن، تمرکز ما روی چیزهایی بود که میتونستیم از قبل آماده کنیم — مثل پیدا کردن آهنگها و شکل دادن به جهتگیری خلاقانه و برند کلی آلبوم.
از نظر شخصی، هر وقت اعضا مرخصی داشتن، حتماً با هر کدوم جداگانه ملاقات میکردم. خیلی دربارهی احساسات و روند تفکراتشون صحبت کردیم.
قبل از اینکه حتی به دنبال آهنگها باشیم، فرآیند طراحی ساختار کلی آلبوم و تعریف چشمانداز موسیقایی تو کمپهای پیش از آهنگ که تو آمریکا برگزار کردیم، شکل گرفت.
اوایل ۲۰۲۵، قبل از اینکه اعضا مرخص بشن، Diplo به عنوان تهیهکننده اصلی انتخاب شد تا روند تولید حضوری رو مدیریت کنه.
در آوریل و می، دو کمپ پیش از آهنگ تو لسآنجلس برگزار کردیم و حدود ۱۰۰ نمونه آهنگ اولیه ساختیم.
در جولای، وقتی همه اعضا خدمت سربازیشون رو تموم کردن، یک اتاق مانیتورینگ خصوصی تو یه پنشن در استان گیونگی راهاندازی کردیم و یه کارگاه تمامروز برگزار کردیم.
همونجا که به نمونه آهنگهای تولید شده در کمپها گوش دادیم، بحثهای عمیقی داشتیم دربارهی اینکه:
الان BTS چه کاری میتونه انجام بده؟
الان BTS چه کاری باید انجام بده؟
و در نهایت، فقط BTS چه کاری میتونه انجام بده؟
پس هویت آلبوم چی بود؟
نتیجه خیلی واضح بود:
BTS 2.0 نباید فقط ادامهی گذشته باشه — بلکه باید اعلامیهای باشه برای باز کردن فصل جدید.
به قول خودم اون زمان:
جوهرهی موسیقایی این آلبوم، یه سفر بود برای پیدا کردن جواب یه سؤال:
اگر BTS که آلبوم 2 Cool 4 Skool رو منتشر کرد، با همون هویت رشد کرده بود — بدون تغییر ژانرها یا گسترشهای بیرونی طی ۱۳ سال گذشته — چه نوع موسیقیای میساخت تا عصر حاضر رو هدایت کنه؟
وقتی چشمانداز آلبوم واضح شد، بلافاصله با اعضا کمپ آهنگسازی کامل در لسآنجلس رو شروع کردیم.
تصمیم رفتن به آمریکا همون ژوئیه کاملاً هدفمند بود میخواستم محیطی بسازم که اعضا کاملاً روی موسیقی تمرکز کنن.
در واقع، هر عضو برنامههای شخصی برای استراحت بعد از خدمت سربازی داشت.
اما وقتی ازشون خواستم با صداقت کامل همه بدون لحظهای تردید قبول کردن، برنامههاشون رو لغو کردن و با هم به آمریکا پرواز کردن.
هر کسی که خدمت سربازی رو تجربه کرده یا کسی رو میشناسه که رفته، میدونه این تصمیم هیچوقت آسون نیست حتی برای گروهی مثل BTS، بزرگترین بند دنیا.
اونا انسان هستن و نیاز به استراحت دارن.
با این حال، انتخابشون برای نشون دادن این سطح تعهد، عشق عمیقشون به موسیقی و دلیل اینکه BTS هستن رو ثابت میکنه. 💜
در دو هفتهی اول، ما قواعد سختی تعیین نکردیم.
همیشه یه فاصله هست بین چیزی که وقتی میشنوی تصور میکنی و چیزی که واقعاً با لمس جادویی شکل میگیره.
این فرآیند تعیین جهت دقیق آلبوم خیلی مهم بود.
بعد از اون دو هفته بود که شروع کردیم به مرتب کردن متریالها شناسایی چیزی که کار میکنه و تعریف جهتهای مشخصتر.
و از طریق این روند، تونستیم اون چشمانداز مبهم رو به چیزی ملموس تبدیل کنیم به ۲۰۰ تا ۳۰۰ قطعه موسیقی کامل. 🎶
ادامه در کامنتا🌱
بنظرم بخونید حرفاشو
- ۱.۱k
- ۲۷ فروردین ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۲۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط