گفت حواسِت به آدمهایی که کاکتوس‌وار زندگی میکنن باشه

گفت حواسِت به آدمهایی که کاکتوس‌وار زندگی میکنن باشه
گفتم کاکتوس‌وار؟
منظورت چیه؟!
«آدمهایی که مثل کاکتوس، نیازی نیست دائم حواست بهشون باشه
نیازی نیست هرروز خاکِشون رو چِک کنی تا مبادا خشک شده باشه
ترسِ پلاسیده شدنشون رو نداری
به خیالت خیلی مقاومن..
اما یه روز که مثل روزای دیگه مشغولِ رسیدن به بقیه گل های رنگارنگت هستی
چشمت به کاکتوست میوفته میبینی زردو پلاسیده شده
و ریشه هاش خاکِستر..
و تو تازه همون روز میفهمی
کاکتوس ها هم میمیرن
اما تدریجی..
و بی خبر...»
دیدگاه ها (۱)

چترت را برداشتی و به کوچه آمدی. باران می بارید. باران می بار...

دنیا کوچک است. به اندازه چشم های تو. به وسعت صدایت وقتی از د...

‍ جمعه که فقطیک روز از روزهای هفته نیستجمعه شبیه ِ کتابی است...

در پستوی خانه قایم شده ام. مطمئنم تو یک گوشه ای از همین دنیا...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط