کاش هیچ وقت بزرگ نمیشدیم

کاش هیچ وقت بزرگ نمیشدیم
بهار ست ولی کاش جاهای خالی
صندلی های عزیزان ما مملو از
نور وجودشان بود و معطر ....
از عطر حضورشان ...........
هیچ وقت نفهمیدم گنج خوشبختی من
سجاده مادر بزرگم و زمزمه های
عاشقانه اش با خدا بود .
صدای پاهای مهربانش که انگار همیشه
خبری خوش داشت و دلت از حس کردن
گامهایش نمیلرزید .....انگار پشت چادر
نازکش میشد از هر طوفانی محفوظ ماند .
لحظه هایتان بهاری و دست هایتان پر از
شکوفه های عشق و مهربانی .....🌷 🌷 🌷 🌷 🌷 🌷