پارت سوم فن فیک رین

پارت سوم فن فیک رین
خب رین بیدار شد. صبحونه خورد. رفت مدرسه.
در مدرسه:
زنگ تفریح بود. رین داشت توی گوشیش میگشت. ا.ت هم کنارش.
؟؟؟:سلام رین
رین برگشت و دختری قد بلند با موهای کوتاه مشکی و چشم های سیاه دید که هوشیزاوا هینا نام داشت. اون دوست صمیمی ا.ت بود و بر عکس‌ ا.ت دختر ساکت و گوشه گیری بود.
رین :سلام.
ا.ت :عهه. هینا چان!
هینا مسلما (نمیدونم. این کلمه وجود داره؟) نه ا.ت رو می دید و نه صدایش رو می شنید. رین واقعا می خواست بدونه چرا فقط اون ا.ت رو می دید
هینا :خب.. نمیدونم چی بگم. بعد از مرگ ا.ت چان دیگه حرف نزدیم.
رین :آره..
ا.ت نگاهی غمگین به آن دو کرد. آنها از 10 سالگی یک اکیپ بودند و همیشه باهم بودند و ا.ت متنفر بود که مرگ اون باعث این بهم ریختگی شده
هینا ‌:میخواستم بگم تنها نیستی. هر وقت بخوای میتونی با من حرف بزنی
برای رین و ا.ت عجیب بود که دختری که هرگز احساساتش را به زبان نمی آورد، همچین حرفی بزنه
هینا ادامه داد :همه مدرسه ناراحتن. بالاخره ا.ت دختر مشهور مدرسه بود..
رین :آره..
هینا سرشو پایین انداخت و لبشو گاز زد و با صدای آرومی گفت :تقصیر منه... اینکه مرد تقصیر منه..
رین :چی... ؟
هینا :باید برم!
و به سرعت از کلاس خارج شد.
کل مدرسه رو رین داشت فکر میکرد چرا از نظر هینا، مرگ ا.ت تقصیر هینا هست
چند بار از ا.ت پرسید ولی ا.ت جواب نمی‌داد
بعد از مدرسه رفت تمرین فوتبال. بعد خونه. دوش گرفت و رفت خونه ا.ت
پدر و مادر ا.ت میخندیدند و شوخی می‌کردند. انگار نه انگار دخترشون مرده.
حتی گاهی شوخی های کثیفی راجب ا.ت و مرگش می‌کردند و این موضوع رین را بی نهایت عصبانی می‌کرد و هر بار به خودش یاد آوری می‌کرد که دیگر اینجا نیاید.. ولی ا.ت اصلا براش مهم نبود
تنها آدم سالم از نظر رین، ا.ب بود.
انگار بر عکس والدینش واقعا از مرگ خواهرش ناراحت بود.
ا.ب 19 سالش بود و دانشجوی رشته هنر بود.
بعد از شام، رین به ا.ب مشغول صحبت شد.
بعد رفت خونش و نامه ای دید.
داخل نامه :
ایتوشی رین _ساما
شما به یه تمرین ویژه بازیکنان دعوت شدید و توضیحات دیگر که بنده یادم نی
ا.ت :اوه جالبه
رین :باشه میرم
و رفت خوابید تا فردا بره پیش به سوی بلولاک


یه پارت دیگه داریم و تمام. در کمال تعجب این فن فیک نسبت به سناریو ها و فن فیک جوجوتسو حمایت بیشتری داره. نمیدونم چرا