هرگز از بی کسی خویش مرنج...هرگز از دوری این راه مگوی؛

هرگز از بی کسی خویش مرنج...هرگز از دوری این راه مگوی؛
و ازین فاصله هایی که میان من و توست...
و هر آنگه که دلت تنگ من است؛
بهترین شعر مرا قاب کن و پشت نگاهت بگذار؛
تا که تنهایی ات از دیدن من جا بخورد....
و بداند که دل من با توست...
و همین نزدیکی ست!