فلسطین !

فلسطین !
تا کی تو خون میریزی و ما
تماشاگر قطرات خون تو در جدار تاریخ هستیم .
تا کی طفلکان معصومت اینچنین طعمه باروت و نفرت اند
و ما دوره می زنیم اخبار را

تا کی ، بی هیچ گناهی غرق آتشی
تا به یاد دارم
تا خود را میشناسم
از تو قصه ها دارم بیاد
افسانه های ماه پیشانی های که
برای یک نفس آزادی
سر ها را دادند بدامان تو
افسانه شاخ شمشادانی که
برای یکنفس آزادی بدامان تو
قامت رسایشان را شکستاندند
شکستند شاخه های جوانی شان را
شکستند و بستند به سیاهچالها
پیرو جوان ترا
طفلک ناتوان ترا
بخاک و خون دادند
همه خوشی و آرمان ترا .
***
آه که تمامی ندارد
افسانه زور و نا برابری
افسانه خشم مردمی که
بدست خالی بجنگ اژدها رفتند
افسانه سنگ و آتش
افسانه ظلم
افسانه مقاومت
افسانه استاده مردن برای آزادی
بسنگ زدن و
به مرمی خوردن برای آزادی.

فلسطین !
تو جوانه زدی
و آنها درو کردن
و این افسانه تکرار به تکرار شد
افسانه مقاومت و حماسه مقاومت تو
برای ما که دردت را احساس میکنیم
برای ما که میرویم تا
یکبار دگر اشغال را تجربه کنیم
سرمشق است.

فلسطین!
در این نسل کشی و جفا که بر تو روا میدارند
ما با توهستپم
و درد تو تا استخوان ما میسوزد.
نا بود باد امپریالیزیم
نا بود باد غارتگری