ای شعر

*** ای شعر ***

چه زیبا و فرح انگیزی , ای شعر .
یقین استادِ سِحرآمیزی , ای شعر.

شمیمِ شاعری بر تار و پودم .
تو از گلهایِ تر می ریزی , ای شعر.

* به آلاچیقِ جانِ من , دمادم *
* چراغِ تازه می آویزی , ای شعر*

دلم پَر می کَشَد هر دَم به سویت .
دلارا و دلاور خیزی , ای شعر .

به صحرایِ ادب , هنگام جولان .
بسانِ رخش و هم شبدیزی , ای شعر.

به روزِ مصلحت , با خصمِ طبع ات .
چنان چون تیغ و خنجرتیزی , ای شعر .

گهی شادی به دل ها , هدیه داری .
گهی طوفانی و دل بیزی , ای شعر.

شدم امّیدوار از باقیِ عمر .
چو در جان وتن ام لبریزی , ای شعر.

تو می آئی , بدون از رنگ و نیرنگ .
بهارم را تو بی پائیزی , ای شعر.

به نرم افزار و سخت افزارِ جانم .
بنایِ عشق را پی ریزی , ای شعر.

* بجز این دل , که آمد پیشوازت *
* ندارم بهتر از آن چیزی , ای شعر*

تو چون مرغِ همائی بر سرِ من .
مبادا از سرم بگریزی , ای شعر.

نمودی کِلک و طبع و دفترم را .
نثارِ دینِ رستاخیزی , ای شعر.


* عظیم از تو گرفت , عمری دوباره *
* جوان انگیز و پیر انگیزی , ای شعر*
+++++++++++++++++++++++++++++
شاعرو دوستدارشما= عبدالعظیم عربی
از سربندر و ماهشهر