بانو

بانو
پاییز که شد
دستهای خسته ات را در جیبت پنهان کن...
و به دور از باید ها و آمدن ها....
نبودن ها و رفتن ها...
فارغ از تمام لحظه های بی شایبه ی روزگار غریبت...
برای خودت؛ خاطره ای بساز....
بانو....
پاییز که شد،
اولین باران پاییزی که روی موهای ابریشمی ات بارید،
و خش خش برگهای خسته ی پاییزی را زیر پاهایت لمس کردی....
خودت را بغل کن و به زیر آسمان ابری ات ببر...
این پاییز را برای خودت خاطره ای انفرادی بساز...