نفس امّـاره

نفس امّـاره

فکر ِآلوده کند دل را کثیف
زان نماید صاحب ِدل را سخیف

نَفس ِ امَاره چه می خواهد ز شخص ؟
عیش و نوشش دمبدم باشد ردیف

نیکدل گردد کسی، اندر جهان
گر که نفس خود نگهدارد نظیف

صاحبِ مِکنت چو باشی یا فقیر
چون یَل ِ دَستان وَ یا چون من نحیف

تا رسیدن سوی ِ آن اهداف ِ ناب
عزم ِ راسخ باید و روح لطیف

"حاجیا" در زرق ِ دنیا دل مَبند
مَرد ِمیدان باش و نَفسَت را حریف