گاهی دِلَم تکیه گاه مےخواهد.. مَرد میخواهد.. سَرَم را بگ
گاهی دِلَم تکیه گاه مےخواهد.. مَرد میخواهد.. سَرَم را بگذارم روے سینه اَش اشک بریزم ضَربان قلبش آرامِش بدهد.. و دیگر از آن زِندگے هیچ نمیخواهم آخَر عزیز لَعنتےبوی مَردانگی نمیدادی "به دَرَک"تکیه گاه نبودی "به دَرَک"حَداقل ویران نمیکردی بُگذری..
- ۱.۴k
- ۲۳ اردیبهشت ۱۳۹۳
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط