داریوش

داریوش
ای سرسبز وطن آذرآبادگان من
ازتوجدا یکنفس مبادا ایران من
روزگارت برامان دوراز دست گزند
پشت توبی لرزه بادهمچنان کوه سهند
سرفراز یاور ایران من
پرغرور خاک ستارخان من
انکه دلش میزند نبض جدایی درباد
بااو سخن میگویم تانگهدارد به یاد
آذرابادگان من جان جانان من است
قیمت خون ارس رگ ایران من است
خانه شمس وزرتشت آبروی میهن است
چه نزدیک تو باشم
چه در غربت غریب ودور
تورا نمیدهم زدست
ای مرز عشق وشعرو شور
مگر بیتو میشود زمزمه ارس شنید؟
مگربیتو میشود به معنای وطن رسید؟
سرفراز یاور ایران من
پرغرور خاک ستارخان من .....
.....@