زندگی یک چمدان است ک می اوریش باروبندیل سبک میکنیو میبریش

زندگی یک چمدان است ک می اوریش باروبندیل سبک میکنیو میبریش
خودکشی مرگ قشنگی ک به ان دل بستم دسته کم هردوسه شب سیر به فکرش هستم گاه بی گاه پراز پنجره های خطرم به سرم میزند این مرتبه حتمابپرم چمدان بسته تووترس به چشمان من است این غم انگیزترین حالت غمگین شدن است بی تومن بابدن لخت خیابان چه کنم باغم انگیزترین حالت تهران چه کنم بی توپتیاره ی پاییز مرا میشکند این شب وسوسه انگیز مرامیشکند بی تومن بابدن لخت خیابان چه کنم باغم انگیزترین حالت تهران چه کنم بی توپتیاره ی پاییز مرامیشکند این شب وسوسه انگیزمرامیشکند قبله رفتن دوسه خط فحش بده دادبکش هی تکانم بده نفرین کنوفریادبکش قبل رفتن بگزارازته دل اب شوم طوری ازریشه بکش اره ک کوتاه شوم مثه سیگارخطرناکترین دودم باش شعله اغوش کنم حضرت نمرودم باش هرپسربچه ک راهش به خیابان توخورد یک شبه مرد شدو یکه به میدان زدومرد من تورادیدمو ارام به خاک افتادم وازان روز که دربندتوام ازادم چای داغی ک دلم بوود به دستت دادم انقدرسردشدم ازدهنت افتادم میپرم دلهره کافیست خدایاتوببخش خودکشی دسته خودم نیست خدایاتوببخش بی تومن بابدن لخت خیابان چه کنم باغم انگیزترین حالت تهران چه کنم بی توپتیاره ی پاییزمرامیشکند این شب وسوسه انگیزمرامیشکند