امروز کلاس بعد از ظهرم کنسل شد، و خب منم از برنامه‌ای که

امروز کلاس بعد از ظهرم کنسل شد، و خب منم از برنامه‌ای که برای روزم داشتم، چند ساعت وقت اضافه آوردم. (یه وقت فکر نکنید واسهٔ هر روزم برنامه می‌چینم‌ ها. منظورم اینه از اون چیزی که انتظار داشتم بیشتر توی خونه بودم.) خلاصه، چون بیکار بودم چند ساعت فقط مانگا (مانهوا؟) خوندم. (اگر در جریان نیستید، جدیداً معتادش شدم. تابستون تموم شده من تازه دارم اعتیادهای جدید پیدا می‌کنم. نه که قبلاً خیلی به چیزای کمی معتاد بودم؟ اینم روش!)

بعدش از اونجایی که از صبح فقط یه گوشه پخش بودم، تصمیم گرفتم یکم از جام تکون بخورم. اینطوری شد که این‌ور و اون‌ور گشتم تا یه رسپی‌ای پیدا کنم تا موادش رو داشته باشیم—حقیقتش مواد همینم نداشتیم. شیرمون کم بود. ولی یه بلایی سرش آوردم.

بعد... چون کسی خونه نبود، و اگر هم بود بیکار نبود، متوجه شدم که ظاهراً امشب شام هم با منه. ناچاراً شام هم درست کردم، و یه عالمه ظرف که بخاطر کیک درست کردن و شام درست کردن جمع شده بود رو شستم، و الان اینجاااام. هِیییی!

هرچند، برای کلاس طراحی فردا کلی کار دارم. اما خب حسش نیست. الان فقط دوست دارم یه گوشه بشینم و آهنگ‌ گوش بدم. پس همین کار رو می‌کنم. کی اهمیت می‌ده؟

لینک ویدیویی که از روش مافین‌ِ شکلات چیپسی رو درست کردم : (یوتیوبه؛ فیلترشکن فراموش نشه.)

https://youtu.be/aEFvNsBDCWs

پ.ن: می‌شه یکی به من بگه باز چه بلایی سر ویسگون اومده؟ همهٔ پست‌های اسلایدی‌م، از اسلاید دوم به بعد تار می‌شه.