زلف توهست سیاه من‌گله از آن نکنم

زلف توهست سیاه من‌گله از آن نکنم
چون که بشکست دلم هلهله برپا نکنم

من‌که‌باشم که‌دهم دین‌ودل وترک وفا
چون‌خدا هست دگرشکوه دل وا نکنم

آسمان‌امشب ازاین‌کرده اگرتیره شود
می‌شوم شمع وجود تو ولی دق نکنم

تا ابد گریه‌کنی گوشه‌نشین هم بشوی
جرم توخرد نبودست ومن حاشا نکنم
(ندا)