آنکه با چشمان بی‌همتاش محشر می کند

آنکه با چشمان بی‌همتاش محشر می کند
با نگاهی مومنان را سخت کافر می کند
خسته‌ام از بس که دنبالش دویدم روز و شب
خستگی‌های مرا آغوش او در می کند
آه!نفرین کرده‌ام هرکس که در تنهایی‌اش
لحظه‌ای حتی اگر با فکر او سر می کند

می‌کُشد آخر مرا با بی تفاوت بودنش
گوش عالم را صدای این خبر کر می کند

روز مرگ من خودش را می‌رساند عاقبت
با نمِ اشکش مزارم را معطّر می کند
غنچه هایی را که روزی حسرتش را داشتم
روی سنگ قبر من با گریه پرپر می کند

می‌زند بر شانه اش دستی که دیگر دیر شد
رفتنم را در سکوتی تلخ باور میکند
----------------------------------