میدونی

میدونی،
همیشه بین ما و آرزوهایی که داریم،
چیزایی که میخوایم،
یه دیوار خیلی بزرگ هست.
یه سوراخ به اندازه ای که بتونی با یه چشم اونور دیوار رو ببینی هم روش وجود داره،
بهش میگن "خیالبافی".
کار باحالیه،
خیلی از روزای زندگی رو میشه با همین نگاه کردن به اونور دیوار، از طریق یه سوراخ کوچیک گذروند.
چون هیچ سختی نداره، هیچ زحمتی نمیخواد!
ولی سوالی که پیش میاد اینه:
دلت فقط به نگاه کردن راضی میشه؟
خیالبافی برات کافیه؟
اگر آره که هیچی، بدون خیلی ها همینطوری زندگی میکنن. اونقدر که دیگه بهش عادت کردن.
ولی،
ولی اگه بخوای،
میشه اون دیوار لعنتی رو خورد کرد و ریخت پایین!
سخته، زحمت میخواد، اراده میخواد،
بی خوابی میخواد، استرس، نگرانی!
اصلا کار آسونی نیست و هیچ راه در رویی هم نداره!
ولی وقتی دیوار رو ریختی پایین،
وقتی پاتو گذاشتی روی خرابه ها و رفتی اونور،
دیگه تمومه!
تازه اون موقع میفهمی که چقدر اون سوراخ لعنتی کوچیک بود!
یا که بیخیال،
"خیالبافی" رو عشقه!
بشین و تماشا کن!