𝐰𝐞𝐫𝐞𝐰𝐨𝐥𝐟 𝐚𝐧𝐝 𝐡𝐮𝐦𝐚𝐧

𝐰𝐞𝐫𝐞𝐰𝐨𝐥𝐟 𝐚𝐧𝐝 𝐡𝐮𝐦𝐚𝐧
𝐜𝐡𝐚𝐩𝐭𝐞𝐫 : 𝟏
𝐩𝐚𝐫𝐭 : 𝟒𝟎


ورا مات مونده بود و با تعجب به تک تک حرفای مدیر مدرسه گوش میکرد
یعنی چی که نگهداری این روح خیلی سخته ؟
یعنی چی هر بدنی نمیتونه این روح رو تحمل کنه ؟


هیچ کدوم از این حرفا برای چرا مهم نبود
او برای شنیدن این حرفا نیومده بود

ورا : من برای شنیدن اینا اینقدر راه رو نیومدم...یه سوال دارم


کای : می‌دونم سوالت چیه...

ورا : پس جواب بدین لطفا


ایندفعه آقای کای دقیقا توی چشمای براق دخترک زل زد
با غرور..

درسته !
اون بهتر از هر کسی میدونست ورا میخواست چی بپرسه

نفسشو بیرون داد و دوباره نگاهشو از ورا گرفت


کای : اونا...اونا واقعا گرگینه شدن
از یه کارشناس گرگینه پرسیدم


ورا واکنشی نشون نداد فقط سرشو پایین گرفتم و همین از هر واکنشی بدتر بود

خودش متوجه شده بود که حقیقت همینه فقط میخواست به جواب نهایی برسه
و حالا رسیده بود..


الان معلوم نیست که اونا دوستم یا دشمنن

ولی به اون سوال خیلی فکر کرده بود
اونا دشمنن...البته از نظر ورا
موجودی که ۱۴ سال کامل نفرتش را آب میدان و باعث رشدش میشد الان شدن خوده کسایی که بخاطر انتقامشون حاضر به هر کاری بود

الان واقعا راه بازگشتی وجود نداشت....هرگز !
و اینم بگم الان انتقامی وجود نداشت ولی بدون هاچ دلیلی باید آن را میگرفت

ادامه دارد...