Bekhonid....

Bekhonid....
با یه قامت شکسته،
با نگاهی مات و خسته،
سرشو برده تو شونش،
یه نفر تنها نشسته،
توی تنهاییش یه درده،
جای پای قلبی سرده،
گل سرخی بوده اما،
دیگه پژمرده و زرده،
فارغ از دیروز و فرداش،
غرقه تو دریای درداش،
حسرتش یه عشق نابه،
که وفا کنه به عهداش..