ْ

ْ
نِمــــــےدانستَم... دِلتــَـــنگے دل نـــــازُکَم مے کُنـَد...

آنقــَــدر که بــــہ هَر بَهـــانہ ے کوچَکی چانہ ام بلرزَد...

و چِشمهایَم پـُر..

نِمـــــــے دانستَم نبودنَت کودکـــــــَـــم مے کُنـد...

آنقـــَـــدر کِه ساعــــَـــتها گوشِہ اے بنشـــــینم و


بـا همــِــہ قَهـــــر که چِرا نیستے؟؟
دیدگاه ها (۱)

سکوت...سکوت خود منم...منی که غصه‌هات غصم بود...منی که دردهات...

این روزها ....اب و هوای دلم بارانیست....که رخت های دلتنگیم ر...

.....

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط