دوباره تنها شده ام ،دوباره دلم هوای تو را کرده.

دوباره تنها شده ام ،دوباره دلم هوای تو را کرده.

خودکارم را از ابر پر میکنم و

برایت از باران مینویسم .

به یاد شبی می افتم که تو را

میان شمع ها دیدم .

دوباره میخواهم به سوی تو بیایم .

تو را کجا میتوان دید ؟

در آواز شب آویزهای عاشق ؟

در چشمان یک عاشق مضطرب ؟

در سلام کودکی که تازه واژه را آموخته ؟

دلم میخواهد وقتی باغها بیدارند

برای تو نامه بنویسم .

وتو نامه هایم را بخوانی و جواب آنها را به

نشانی همه ی غریبان جهان بفرستی

ای کاش میتوانستم تنهاییم را برای تو معنا کنم

واز گوشه های افق برایت آواز بخوانم .

کاش میتوانستم همیشه از تو بنویسم .

میترسم روزی نتوانم بنویسم و

دفتر هایم خالی بمانند

و حرف های ناگفته ام هرگز به دنیا نیایند

میترسم نتوانم بنویسم وکسی

ادامه سرود قلبم را نشنود

میترسم نتوانم بنویسم وآخرین نامه ام

در سکوتی محض بمیرد و تازه ترین

شعرم به تو هدیه نشود .

دوباره شب ، دوباره طپش این دل بیقرارم .

دوباره سایه ی حرف های تو که

روی دیوار روبرو می افتد .

دلم میخواهد همه ی دیوار ها پنجره شوند

ومن تو را میان چشمهایم بنشانم .

دوباره شب ، دوباره تنهایی و دوباره خودکاری که

با همه ی ابرهای عالم پر نمی شود .

دوباره شب ، دوباره یاد تو که این دل بیقرار را

بیدار نگه داشته .

دوباره شب ، دوباره تنهایی ،دوباره سکوت

،دوباره من و یک دنیا خاطره.....