هش گفتم

هش گفتم:
می ترسم.
می‌ترسم یه روزی بیاد که حضورت رو احساس نکنم
گفت:من که جایی نمی‌رم...
همیشه هستم
چشماش هیچ‌وقت دروغ‌گوهای خوبی نبودند
بهشون خیره شدم و
گفتم: بودن داریم تا بودن.
می‌شه کیلومترها از هم دور بود،
می‌شه روزها و ماه‌ ها همدیگه رو ندید،
اما به یاد هم بود و به اندازه‌ی هزار سال از هم خاطره داشت
من می‌ترسم
می‌ترسم این روزا یادت بره
سکوت کرد
دستش رو گرفتم و گفتم: بیا یه قولی بهم بده
قول بده با من یا بی‌من،
هرجای دنیا که نفس می‌کشی،
من رو از یاد نبری
من فوبیای فراموش شدن دارم