خدایا!

خدایا!
گر فتار ان دردم که تو دوای انی،
در ارزوی ان سوزم که تو سر انجام انی،
بنده ان ثنایم که تو سزای انی،
من در تو چه دانم تو دانی،تو انی که خود گفتی وچنان که گفتنی انی.