زندگی یه انتخوابه بین بد و بدتر

زندگی یه انتخوابه بین بد و بدتر
زیاد فرقی نداره کدوم و انتخواب کنی
در هر صورت اون چیزی میشه که باید بشه
شاید تنها فرقش ادمای توی زندگیمون باشه این که کی باشه و کی نباشه
به نظر من اینم فرقی نداره
چون همیشه اونایی که باید باشن نیستن و اونایی هم که هستن رو به خاطر اونایی که نیستن فراموش میکنیم
یادمون میره از کنار اونایی که هستن لذت ببریم بعد که به خودمون میایم می بینیم دیگه اونا هم نیستن
شاید دلیل تنهایی خیلیا همینه
بعد در حسرت یا با خاطره ی کوتاهی که به طور اتفاقی با اون ادما رخ داده زندگی میکنیم
خیلیامون شاید توی هر ۲۰سال فقط ((یک سال ))اون طور که باید زندگی کردیم ۱۹سالش و با یاد اون ((یک سال)) سر کردیم و یا توی روزمرگی هامون سگ دو زدیم
و بعد اسمش و گذاشتیم زندگی...
به نظر من اصل زندگی مال حیواناتِ چون اون طور که طبیعتشونه ،ذاتشونه زندگی می کنن توی یه خط راست چون برای همین ساخته شدن برای ((اومدن،زیستن،مردن))
ولی هنوز خیلی از مردم دلیل اومدن و مُردنشونم نمیدونن
و نصف زندگیشون برای فهمیدن این میگذره
وقتی هم ((فهمیدن))یه نگاه به سنشون میکنن میبینن دیگه فرقی نداره کلا عمرشون نابود شده و بازم همون زندگی رو ادامه میدن...
نویسنده maryam din